wtorek, 23 Luty, 2016 | Autor:

Konkurs na Zagłębiowski Park Sportowy w Sosnowcu został rozstrzygnięty. Dotyczył on stworzenia koncepcji architektoniczno-urbanistycznej kompleksu sportowego w rejonie Górki Środulskiej w Sosnowcu. W skład kompleksu ma wejść stadion dla 12 tysięcy osób (z możliwością rozbudowy do 15 tysięcy miejsc), hala sportowa dla 3 tysięcy osób oraz lodowisko dla 2,5 tysiąca osób. Kto został zwycięzcą konkursu? Jakie projekty znalazły się w ścisłym finale? Na te i inne pytania odpowiemy państwu w  poniższym artykule.

Chęć udziału w konkursie pod patronatem Stowarzyszenia Architektów Polskich zgłosiły 32 podmioty, z których zakwalifikowano 30 firm. Następnie wyłoniono finałową 5, a więc 5 różnych wizji na zaprojektowanie wspomnianego Zagłębiowskiego Parku Sportowego. A oto i one…

 

JSK Architekci

1

Warszawska pracownia projektowa, która jest autorem m.in. Stadionu Narodowego w Warszawie, Stadionu Legii Warszawa oraz Stadionu Miejskiego we Wrocławiu, zaproponowała stworzenie trzech samodzielnych obiektów, okalających Górkę Środulską od strony południowej. Zaproponowana koncepcja prezentuje kompozycję urbanistyczną opartą na miękkich liniach przez co całe założenie doskonale wkomponowuje się w zagospodarowywany teren zieleni. Od strony zachodniej zlokalizowany został Stadion Zimowy, od południowej – Stadion, a od wschodniej – Hala Sportowa. Przestrzeń pomiędzy obiektami wypełniają szerokie trakty komunikacyjne, pełniące jednocześnie funkcje przedpól obiektów sportowych oraz kreujące nową przestrzeń publiczną miasta. Projektowane budynki zostały oddzielone od sąsiedztwa ogródków działkowych i zespołu garaży parkingiem naziemnym obsługującym cały kompleks. Równie interesująca jest architektura samych obiektów – są to budynki, które pod obudową zaokrągloną lub na rzucie owalu kryją w sobie prostokreślne układy funkcjonalne. Centrum każdego z obiektów stanowi boisko/tafla lodowiska, wokół których rozlokowane są pozostałe pomieszczenia towarzyszące i obsługujące obiekt. Hala sportowa posiada dodatkowo, poza głównym boiskiem, również boisko pomocnicze. W każdy z budynków znajdują się rozległe przestrzenie foyer. Elewacje obiektów tworzą pionowe drewniane elementy, nawiązując najpewniej do sąsiedztwa Parku Środula i pobliskich drzewostanów. Autorzy mieli na uwadze poprzez ten zabieg wyciągnięcie waloru przyrodniczego miejsca. Całe założenie bardzo dobrze dopełnia parkowy charakter lokalizacji.

2

 

Eovastudio S.L.P., Bakpak Architects s.c., Idom Ingenieria, Architektura i Doradztwo

1

Powyższe konsorcjum kilku podmiotów może również pochwalić się ciekawą koncepcją kompleksu sportowego u stóp Górki Środulskiej. O ile pierwszy z opisanych finalistów stosował miękkie linie i kształty, o tyle wspomniane konsorcjum postawiło na kubiczne formy wzmocnione licznymi załamaniami brył obiektów. Jest to architektura dynamiczna, bardziej wyrazista i mocniej oddziałująca na odbiorcę niż spokojne, miękkie kształty wkomponowane w parkowy krajobraz stworzone przez biuro JSK Architekci. Układy funkcjonalne hali sportowej, lodowiska i stadionu przekryte są transparentnymi powłokami, których struktura opiera się na module kształtem przywołującym na myśl herb klubu piłkarskiego Zagłębie Sosnowiec. Powłoki te mogą zostać podświetlone jednym z kilku kolorów, co jeszcze bardziej podkreśla dynamikę, pewną zmienność  formy i wyrazu obiektów. Wszystkie trzy budynki zlokalizowano od południowej strony Górki Środulskiej, w bezpośrednim sąsiedztwie parku. W przeciwieństwie do poprzedniej koncepcji, ich lokalizacja jest bardziej skupiona – budynki zwracają sie ku sobie, tworząc pomiędzy sobą przestrzeń publiczną, główny plac całego założenia. W posadzce wspomnianej przestrzeni również pojawia się motyw herbu Zagłębia Sosnowiec. Należy również zwrócić uwagę na obszerne przedpola stadionu na styku z parkingiem naziemnym. Parkingi zlokalizowane zostały we wschodniej części zagospodarowywanego obszaru, w sąsiedztwie pokrewnej funkcji – zespołu garaży towarzyszącemu pobliskiej zabudowie mieszkaniowej.

2

 

Domino Grupa Architektoniczna Wojciech Dunaj

1

Trzecia koncepcja jest pod względem głównych założeń bardzo podobna do projektu zaproponowanego przez konsorcjum Eovastudio S.L.P., Bakpak Architects s.c., Idom Ingenieria, Architektura i Doradztwo. Projekt ten prezentuje się jednak mniej korzystnie niż poprzednik. Lokalizacja obiektów jest praktycznie identyczna jak w poprzednim przypadku, z tym że nie kreują one tak ściśle wyznaczonej i ograniczonej ścianami obiektów sportowych przestrzeni placu. Bardziej przypomina ona skwer flankowany z jednej strony przez kompleks sportowy, a z drugiej przez Górkę Środulską. W tym przypadku parkingi naziemne również zostały zlokalizowane we wschodniej części obszaru i oddzielają całe założenie od zespołu garaży. Architektura budynków to również formy kubiczne z załamaniami brył. Nie nadają one jednak obiektom tak dynamicznego wyrazu, są o wiele spokojniejsze niż w przypadku poprzednika. O ile w poprzednich rozwiązaniach elewacje wszystkich trzech obiektów miały taki sam wyraz, tak tutaj stadion jest odróżniony i wyróżniony względem dwóch pozostałych budynków. Elewacja stadionu podzielona jest na trójkątne pola wypełnione kolorem głównie białym, ale również czerwonym, zielonym i czarnym. To kolejna próba nawiązania do herbu największego sosnowieckiego klubu piłkarskiego. Na tym tle grafitowe bryły hali sportowej i lodowiska wręcz zanikają i toną w zieleni otoczenia. Nowością w omawianym rozwiązaniu jest natomiast kreowanie przestrzeni publicznej wokół obiektów na różnych poziomach np. poprzez stworzenie pomostu łączącego szczyt Górki ze stadionem na poziomie I piętra. Ponadto część kubatur jest wkomponowana i zagłębiona w nowoprojektowany teren, przykryta zielonymi dachami. Przedstawiony projekt ma kilka ciekawych smaczków, jednak całościowo prezentuje sie mniej wyraziście i przekonująco niż poprzednicy.

2

 

JRK72 Architekt, Jojko+Nawrocki Architekci S.C. Marcin Jojko Bartłomiej Nawrocki

1

Autorzy kolejnej koncepcji bardzo dosłownie potraktowali określenie “zagłębiowski”. Otóż zaprojektowali oni kompleks sportowy, którego poszczególne obiekty są pogrążone, wkomponowane w zagospodarowywany teren. Stadion, hala sportowa i lodowisko zostały usytuowane w specjalnie utworzonych nieckach. Zabieg ten sprawia, że do budynku dostajemy się, nie w sposób tradycyjny, poprzez najniżej położoną kondygnacje naziemną, lecz wchodzimy do niego poprzez jego najwyższy poziom. Koncepcja jest ciekawa, jednak ma dwa znaczące minusy. Po pierwsze, zaproponowane rozwiązanie, poprzez skomplikowanie wykonania, znacząco zwiększa koszty wzniesienia kompleksu sportowego. Po drugie, miasto wydając ponad 150 mln zł, chce zyskać obiekty o architekturze, którą może pochwalić się, jeśli nie w skali kraju to przynajmniej regionu. Natomiast w przypadku budynków pogrążonych w ziemi lub całkowicie pod nią ukrytych ciężko mówić o jakiejkolwiek architekturze, wyrazie zewnętrznym obiektu. Z tego też powodu często pojawiają się słowa krytyki pod adresem nowego obiektu Muzeum Śląskiego w Katowicach. Architekturze ukrytej znacznie bliżej do miana konstrukcji inżynierskich. Autorzy koncepcji znacznie poszerzyli zakres opracowania względem konkurentów. Zaproponowali zagospodarowanie całego kwartału łącznie z górką i pobliskim parkiem. Cały obszar jest strefowany i podzielony na pola o zróżnicowanych funkcjach. Stworzono tutaj przestrzeń multifunkcjonalną kosztem klasycznego, istniejącego i nie tak dawno zrewitalizowanego terenu zieleni. Wspomniany podział obszaru wydaje się jednak dość przypadkowy. Trakty piesze nie wyznaczają żadnych głównych osi założenia czy też nie tworzą ważnych punktów węzłowych. Brak tutaj głównego placu czy też przedpól przed obiektami sportowymi. Wadą założenia jest również rozproszenie obiektów – sprawiają one wrażenie przypadkowo rozlokowanych i nie tworzą spójnej kompozycyjnie całości. Parkingi, podobnie jak we wcześniejszych opracowaniach, zostały ulokowane we wschodniej części obszaru, co świadczy o tym, że jest to chyba najlepsze miejsce na ich usytuowanie. Co jednak dziwi, autorzy nie postanowili iść za ciosem i również wspomnianych  parkingów ukryć pod ziemią, co byłoby uzasadnione, ponieważ tego typu asfaltowe płaskowyże najbardziej szpecą każdy zagospodarowywany obszar.

2

 

 

PIG Architekci Sp. z o.o.

1

Pora na omówienie ostatniej pracy. Charakteryzuje się ona znaczącą różnicą w porównaniu do poprzednich koncepcji. Otóż w tym przypadku wszystkie trzy obiekty sportowe tworzą najbardziej zwartą kompozycję. Są to dwie prostopadłościenne bryły w kolorze grafitowym, na których elewacjach mogą pojawiać sie barwne iluminacje. Jedną bryłę stanowi stadion, natomiast druga to lodowisko i hala sportowe połączone szklanym zadaszeniem. Pomiędzy zwartą i prostokreślną kompozycją zabudowy wykreowany został główny plac założenia, który stanowi przede wszystkim przedpole stadionu. Przeszklonym łącznikiem pomiędzy halą sportową a lodowiskiem dostajemy się do wspomnianych dwóch obiektów, a poza tym naprowadza nas on z parkingów naziemnych na główny obiekt założenia, czyli stadion. Mimo ścisłego powiązania budynków ze sobą, podobnie jak w przypadku poprzednich prac, mogą one powstawać etapami. Do całego założenia prowadzą liczne trakty piesze, w tym główny trakt z kierunku północno-wschodniego, łączący projektowany  kompleks z pobliską zabudową mieszkaniową. Parkingi naziemne zostały usytuowane na wchodzie oraz, co jest trochę niefortunne, również flankują założenie od zachodu, przez co odcinają w pewien sposób obiekty od pobliskiego parku.

2

 

 

Która koncepcja okazała sie zwycięska? Z pośród powyższych prac jury wskazało jako zwycięzcę warszawską pracownię JSK Architekci, która może pochwalić się bardzo dużym doświadczeniem w projektowaniu obiektów sportowych, zwłaszcza stadionów. Poza tym zaprezentowana przez nich koncepcja jest najbardziej spójna i interesująca tak pod względem urbanistyki jaki i formy obiektów oraz ich układu funkcjonalnego. Niemniej należy jednak nadmienić, że wszystkie prace z finałowej piątki prezentują wysoki poziom i w każdej z nich można znaleźć ciekawe elementy. Poza laureatem należy wg nas również zwrócić uwagę na zaprezentowane powyżej koncepcje nr 2 i nr 5. Z wynikami konkursu zapoznaliśmy się 9 lutego br. Jaki będzie dalszy los całego przedsięwzięcia? Według harmonogramu przedstawionego przez magistrat w marcu powinny ruszyć konsultacje społeczne, w których mieszkańcy będą mogli wypowiedzieć się na temat planowanej inwestycji. Najprawdopodobniej zostaną one przeprowadzone za pośrednictwem ankiet rozsyłanych do mieszkańców. Czy pojawi się również inna możliwość skonsultowania projektu np. poprzez spotkania władz z mieszkańcami miasta i przedstawicielami poszczególnych służb? Czas pokaże. Po pomyślnym zakończeniu konsultacji, w kwietniu/maju br., władze miasta chcą podpisać umowę ze zwycięzcą konkursu na wykonanie dokumentacji projektowej. Proces ten powinien potrwać około 12 miesięcy. Stąd też dopiero na połowę 2017 roku planowane jest ogłoszenie przetargu i rozpoczęcie budowy, która powinna potrwać do końca 2019 roku. Całą inwestycję szacuje się na ok. 150 mln zł.

 

źródło grafik: http://www.twojezaglebie.pl/

Możesz śledzić komentarze do tego wątku poprzez subskrypcję RSS 2.0. Możesz napisać komentarz, lecz pingi są wyłączone.
Loading Comments…
more
Allowed HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <blockquote> <code> <em> <strong>